Nieuws
In 1965 vierde Alex van Thiel zijn vijftigjarig jubileum bij Van Thiels Draadindustrie. Hij schonk het personeel een nieuwe kantine. Daarbij hoorde een
kunstwerk dat meer moest zijn dan aankleding. Het moest laten zien waar het bedrijf voor stond.Â
Kunstenaar Louise Schutte vertaalde dat naar een krachtig beeld van de industrie in Beek en Donk. Het werk laat de productie van walsdraad zien.Â
En vooral de mensen achter het werk. Medewerkers betaalden zelf mee aan het kunstwerk. Een bewuste keuze. Uit trotsÂ
op hun vak en verbondenheid met het bedrijf.Â
Het kunstwerk vertelt het verhaal van een organisatie die in 1842 begon met het maken van spijkers. Een bedrijf dat uitgroeide tot eenÂ
belangrijke werkgever in de regio en generaties lang vakmanschap heeft opgebouwd.
In de jaren daarna veranderde de omgeving. De fabriek verdween. Gebouwen kregen een andere functie. Het kunstwerk verhuisde meerdereÂ
keren mee. Steeds met hetzelfde doel: behouden wat waarde heeft.
De afgelopen jaren hing het werk bij Stichting Howeko in Beek en Donk. Toen daar de ruimte ontbrak, ontstond een nieuwe vraag. Waar hoort dit thuis?
Dat antwoord is duidelijk. Het kunstwerk is terug bij Thibo.
Niet als decoratie. Maar als herinnering aan waar het bedrijf vandaan komt. En als bewijs dat vakmanschap, betrokkenheid en trots van alle tijden zijn.
Nieuws
In 1965 vierde Alex van Thiel zijn vijftigjarig jubileum bij Van Thiels Draadindustrie. Hij schonk het personeel een nieuwe kantine. Daarbij hoorde een
kunstwerk dat meer moest zijn dan aankleding. Het moest laten zien waar het bedrijf voor stond.Â
Kunstenaar Louise Schutte vertaalde dat naar een krachtig beeld van de industrie in Beek en Donk. Het werk laat de productie van walsdraad zien.Â
En vooral de mensen achter het werk. Medewerkers betaalden zelf mee aan het kunstwerk. Een bewuste keuze. Uit trotsÂ
op hun vak en verbondenheid met het bedrijf.Â
Het kunstwerk vertelt het verhaal van een organisatie die in 1842 begon met het maken van spijkers. Een bedrijf dat uitgroeide tot eenÂ
belangrijke werkgever in de regio en generaties lang vakmanschap heeft opgebouwd.
In de jaren daarna veranderde de omgeving. De fabriek verdween. Gebouwen kregen een andere functie. Het kunstwerk verhuisde meerdereÂ
keren mee. Steeds met hetzelfde doel: behouden wat waarde heeft.
De afgelopen jaren hing het werk bij Stichting Howeko in Beek en Donk. Toen daar de ruimte ontbrak, ontstond een nieuwe vraag. Waar hoort dit thuis?
Dat antwoord is duidelijk. Het kunstwerk is terug bij Thibo.
Niet als decoratie. Maar als herinnering aan waar het bedrijf vandaan komt. En als bewijs dat vakmanschap, betrokkenheid en trots van alle tijden zijn.